Het coronavirus houdt iedereen bezig. En dus ook ons.
We hebben besloten om in lijn met de overheidsmaatregelen voorlopig niet meer als groep samen te komen. Tot en met 6 april gaan de trainingen niet door. Punt.
Superjammer? Absoluut. Maar het stoppen van dit virus gaat voor alles. We houden de berichten van de overheid scherp in de gaten. Zodra het weer verantwoord is om samen te trainen, horen jullie het direct van ons.
We hopen dat deze corona-ellende snel voorbij is en we weer met z'n allen gezond kunnen hardlopen en fitwandelen in Grave.
Ondertussen: blijf lekker zelf sporten. Maar let goed op jezelf.
Wat betekent dit voor jou als lid?
Geen trainingen. het raakt meer dan je denkt. Voor veel leden van Loopgroep Grave is de zondagochtend het vaste moment van de week. Half negen bij de molen in Gassel, rondje door het bos,. Dat ritueel valt nu weg. En de woensdagochtendtraining ook. En de fitwandelgroep van Frans op donderdag. Alles staat stil.
De beslissing was niet moeilijk -- de overheid was duidelijk -- maar het voelde wel raar. Vorige week zondag liepen we nog gewoon onze rondjes door Escharen. Dinsdag hoorden we dat alle evenementen werden afgelast. En nu, drie dagen later, is alles anders.
Wat we wel doen: contact houden. De trainers bellen leden op, vooral degenen die alleen wonen. Het WhatsApp-groepje blijft actief. En zodra er nieuws is, communiceren we via de website en social media.
Zelf blijven bewegen in Grave en omgeving
Dat de groepstraining niet doorgaat, betekent niet dat je moet stoppen met bewegen. Integendeel. Juist nu is het belangrijk om je conditie op peil te houden. Je immuunsysteem heeft er baat bij, je hoofd wordt er rustig van, en het geeft structuur aan je dag.
Maar hoe doe je dat zonder groep? Een paar ideeën van onze trainers:
Ga lopen op je vaste tijden. Je lichaam is gewend aan die zondagochtend of woensdagochtend. Houd dat vast. Trek je schoenen aan op het moment dat je normaal naar de molen zou rijden. Het helpt om in het ritme te blijven.
Kies routes waar het niet druk is. de Dijken langs de Maas richting Cuijk zijn breed genoeg om afstand te houden. En de paden rond Escharen en Gassel ken je als je broekzak -- daar kun je blindelings lopen.
Loop rustiger dan je denkt. Zonder groep heb je de neiging om of te hard te gaan (omdat je niet wordt afgeremd) of juist te langzaam (omdat de motivatie ontbreekt). Probeer het praattempo aan te houden. Kun je nog een zin uitspreken zonder te hijgen? Dan zit je goed.
Doe aan krachttraining. Een paar keer per week squats, lunges en planken helpt om je loopspieren sterk te houden. Geen sportschool nodig. Een matje in de woonkamer is genoeg. Huub stuurde al een schema rond via de mail -- heb je hem niet ontvangen? Stuur dan even een berichtje naar info@loopgroepgrave.nl.
Wandel. Serieus. Wandelen is geen tweederangssport. Het is fijn voor je conditie, je gewrichten en je humeur. Pak een mooie route door het Land van Cuijk en geniet van de stilte. De vestingwallen van Grave zijn mooi in het voorjaar. De bloesem in de boomgaarden rond Gassel is nu op zijn mooist.
De trainers staan klaar
Huub, Frans, Marian, Rudy -- alle trainers van Loopgroep Grave balen ontzettend. Ze hadden net een mooi programma klaarstaan voor het voorjaar. Nieuwe routes, een paar speciale trainingen, en de winterafsluiting die al was gepland (en inmiddels dus ook is afgeblazen, zie de eerdere berichten).
Maar ze zitten niet stil. Achter de schermen wordt nagedacht over hoe we straks weer veilig kunnen opstarten. Welke routes zijn breed genoeg voor groepen met anderhalve meter afstand? Hoe verdeel je 125 leden over kleinere groepjes? Moeten de starttijden worden gespreid?
Dat zijn vragen waar we nu al mee bezig zijn. Want als het groene licht komt, willen we er meteen staan. Geen getreuzel, geen weken plannen, maar gewoon: schoenen aan, we gaan.
Wat we missen
Laten we eerlijk zijn. Het gaat niet alleen om het hardlopen. Natuurlijk missen we de kilometers door het Gasselse bos en de sprints op de atletiekbaan. Maar we missen vooral de mensen.
Die ene loper die altijd een flauwe mop heeft bij de start. De fitwandelaar die elke week vraagt of iemand zin heeft in koffie achteraf. De trainer die je net dat ene zetje geeft als je het even niet ziet zitten. Het applaus als iemand voor het eerst 10 km haalt. De high-fives na een zware intervaltraining.
Dat is wat Loopgroep Grave is. Geen gebouw, geen kantine, geen verplichte contributie — een vrijwillige bijdrage volstaat. Gewoon een groep mensen die van bewegen houdt en die het leuk vindt om dat samen te doen. In Grave, in Escharen, overal in het Land van Cuijk.
En die groep gaat nergens heen. We drukken even op pauze. Maar zodra het kan, staan we er weer. Met z'n allen. Bij de molen. Op zondagochtend.
Houd vol
Dit is voor niemand leuk. De hele wereld staat op z'n kop en een loopgroep die even niet traint is in het grote geheel een klein ding. Maar voor ons voelt het wel als een groot ding. En dat mag.
Dus houd vol. Blijf bewegen. Blijf contact houden met je medelopers. Stuur een berichtje naar die trainingsmaatje met wie je altijd loopt. Bel even met iemand van de wandelgroep.
En weet: zodra het weer kan, zijn we er weer. Met frisse benen, een beetje roest, en heel veel zin om er samen op uit te gaan.
Pas goed op jezelf en op elkaar. We komen hier doorheen.
De stille zondagochtend
De eerste zondag zonder training was bizar. Normaal sta je om kwart over acht bij de molen in Gassel. Dan zie je de auto's aankomen, de bekende gezichten uitstappen, de groepjes zich vormen. Die zondag was de molen leeg. Stil. De parkeerplaats verlaten. Het Gasselse bos lag er eenzaam bij, alsof het op ons wachtte.
Veel leden vertelden later dat ze toch naar buiten waren gegaan. Alleen. Een rondje door Escharen, over de dijk, door de straten van Grave. Maar het was niet hetzelfde. Het ritme klopte niet. De energie ontbrak. De grapjes aan de start, het gezamenlijke vertrek, het samen afzien en samen terugkomen -- dat kun je niet vervangen door een solo-rondje.
De fitwandelaars hadden het misschien nog wel het zwaarst. Voor hen is de sociale component minstens zo belangrijk als de beweging. Het kopje koffie na afloop, het bijkletsen, de verjaardagen. Dat viel allemaal weg. En voor sommigen van hen, vooral degenen die alleen wonen, was de zondagochtend bij de molen het sociale hoogtepunt van de week.
Het belang van structuur
Wat we leerden: structuur is belangrijk. De vaste trainingstijden van Loopgroep Grave geven houvast. Zondagochtend half negen: dat staat in je agenda, in je ritme, in je lijf. Als dat wegvalt, merk je hoe waardevol het was. Je gaat later naar bed, je staat later op, je beweegt minder, je voelt je minder fit. Het domino-effect is groter dan je denkt.
Daarom was het advies van de trainers zo simpel maar zo goed: houd je eigen tijden aan. Ga op zondagochtend om half negen naar buiten, ook al is er geen groep. Trek je hardloopschoenen aan op woensdag om zeven uur, ook al is er geen intervaltraining. Het helpt. Het houdt je in het ritme. En het maakt de terugkeer naar de groepstraining straks makkelijker.
Solidariteit in het Land van Cuijk
Wat opviel in die weken was de solidariteit. Niet alleen binnen Loopgroep Grave, maar in heel Grave en het Land van Cuijk. Buren hielpen buren. Winkels bezorgden boodschappen. En bij onze loopgroep belden trainers hun leden op. Niet om te vragen wanneer ze weer kwamen trainen, maar om te vragen hoe het ging. Of ze iets nodig hadden. Of ze het volhielden.
Dat is de kern van wat een loopgroep is. Geen sportvereniging. Een gemeenschap. Een netwerk van mensen die om elkaar geven. En die bereid zijn om ook in moeilijke tijden voor elkaar klaar te staan. Niet met grote gebaren, maar met kleine dingen. Een telefoontje. Een berichtje. Een kaartje in de bus. Dat maakt het verschil.
Wat ons dit leerde
De weken zonder training leerden ons meer dan we hadden verwacht. Over onszelf, over onze club, over wat echt belangrijk is. We leerden dat Loopgroep Grave niet alleen bestaat op zondagochtend bij de molen. Het bestaat in de telefoontjes tussendoor, in de berichtjes op WhatsApp, in de kaartjes die werden gestuurd. De club is groter dan de training.
En we leerden dat beweging meer is dan kilometers afleggen. Het is ook een kopje thee drinken met een loopmaatje. Het is ook even de hond uitlaten langs de vestingwallen van Grave. Het is ook een rondje fietsen door Escharen op een doordeweekse middag. Bewegen is alles wat je doet om je lijf en je hoofd in gang te houden. En dat kan ook zonder groep.
Maar de groep mist je toch. En zodra het weer kan, zijn we er weer. Dat is een belofte. Niet van het bestuur (we hebben geen bestuur), niet van de trainers (al staan zij vooraan). Het is een belofte van ons allemaal. Van alle 125 leden die samen Loopgroep Grave zijn. We komen terug. Bij de molen. Op zondagochtend. En dan wordt het weer zoals het was. Alleen een beetje mooier, omdat we weten hoe waardevol het is.
