De eerste tropisch hete dag van het jaar. Zaterdag 18 juni, ruim boven de 30 graden. En dan in Oss het Maasdijkevenement. Fietsen, wandelen, rennen, triatlonnen, inline-skaten: het kon allemaal. Loopgroep Grave was er in twee klassen: de triatlon en de marathon.
Triatlon: Wilma en Madelon
Aan de 1/8e triatlon (500 m zwemmen, 20 km fietsen en 5 km hardlopen) namen Wilma en Madelon deel. Het plan was gesmeed bij de winterafsluiting in Herpen, onder het genot van koffie en gebak. Diezelfde dag nog ingeschreven.
Wilma schrijft: "Guus was onze chauffeur en begeleider. Startnummers opgehaald, stickers geplakt, fietscontrole, en toen wachten op het startschot. Bij ruim 30 graden is zwemmen heerlijk. Na 500 meter zwemmen in de Burgemeester Jansenhaven, door de polder tussen Oss en Ravenstein op de fiets, en dan hardlopend naar het centrum van Oss.
We hebben met succes en veel plezier de triatlon afgerond. Voor herhaling vatbaar. Daarna samen met onze supporters een wijntje op ons succes. Guus, nogmaals dank!"
Marathon: Wouter loopt PR bij 30+ graden
Vier marathonlopers kwamen in actie: Annemarie, Peter, Rudy en Wouter. De hitte was heftig. De marathon startte bij het Brabants Landschap in Keent. De verzorging was goed, omwonenden hadden tuinsproeiers en extra water klaargezet. Helaas werd de warmte Peter te veel: na 34 km moest hij uit de wedstrijd stappen.
De andere drie bereikten de finish wel. Wouter liep (hoe dan??) zelfs een PR en werd derde bij de mannen. En dat was niet het enige brons: Annemarie werd bij de dames ook derde!
De Loopgroep is megatrots op jullie!
Het Maasdijkevenement
Het Maasdijkevenement in Oss is een multisportevenement dat elk jaar in juni plaatsvindt. Het is een van die evenementen die de breedte van de sport viert. Je hoeft geen specialist te zijn. Je kunt zwemmen, fietsen, hardlopen, wandelen of inline-skaten. Of een combinatie daarvan. Het evenement maakt gebruik van de mooi omgeving langs de Maasdijk, met routes die voeren door de polders tussen Oss en Ravenstein.
Oss ligt op zo'n twintig minuten rijden van Grave. Het is een van die steden in het Land van Cuijk en daarbuiten waar je als lid van Loopgroep Grave regelmatig terechtkomt voor wedstrijden en evenementen. De verbinding met het hardloopwereldje in Oss is goed en het Maasdijkevenement is daar een mooi voorbeeld van.
Van winterafsluiting naar triatlon
Het mooiste verhaal van deze dag is misschien wel hoe Wilma en Madelon erbij kwamen. Bij de winterafsluiting in Herpen, een paar maanden eerder, zaten ze met een kop koffie en een stuk gebak te kletsen. En ergens tussen de tweede kop en het derde stuk gebak viel het woord "triatlon."
"Zullen we.?" "Ja, waarom niet?" En diezelfde dag nog ingeschreven.
Dat is typisch Loopgroep Grave. Het begint met een gek idee bij de koffie en het eindigt met twee vrouwen die bij dertig graden een triatlon afwerken. Geen maandenlange planning, geen ingewikkelde schema's. Gewoon doen. En achteraf samen een wijntje drinken op het succes.
De triatlon bestond uit 500 meter zwemmen in de Burgemeester Jansenhaven (heerlijk bij die temperatuur), 20 kilometer fietsen door de polder en 5 kilometer hardlopen naar het centrum van Oss. Het is een 1/8e triatlon, wat betekent dat de afstanden een achtste zijn van een volledige Ironman. Klinkt behapbaar. Is het ook, als je een beetje kunt zwemmen en een fiets hebt. Maar in de hitte van die zaterdag was het toch een flinke uitdaging.
Guus was de held achter de schermen. Chauffeur, begeleider, tassendrager en morele steun. Want elke sporter heeft iemand nodig die langs de kant staat en zegt: "Je kunt het, je bent er bijna." En Guus was die persoon. Zonder hem was het een stuk minder gezellig geweest.
Een PR in de hitte
Een persoonlijk record lopen op een marathon is al bijzonder. Een persoonlijk record lopen op een marathon bij dertig graden? Dat grenst aan het ongelooflijke. En toch deed Wouter het. De man die ook het Petranpad van 112 kilometer heeft gelopen, die als pacer naar Rome gaat en die elke week met een glimlach door het Gasselse bos draaft -- die man liep bij tropische temperaturen zijn snelste marathon ooit.
Hoe? Discipline. Goed drinken. Een slim raceplan. En waarschijnlijk een beetje gekte. Want er is een dunne lijn tussen ambitie en onverantwoord gedrag bij die temperaturen, en Wouter wandelde (rende) precies over die lijn. Derde bij de mannen. En met een glimlach bij de finish. Zoals altijd.
Annemarie haalde ook een podiumplaats: derde bij de dames. En dat na een marathon door de hitte. Annemarie is een van die lopers die bij elke wedstrijd weer verrast. Ze loopt stevig, ze loopt slim en ze geeft nooit op. Precies de eigenschappen die je nodig hebt om bij dertig graden een marathon uit te lopen.
De hitte en de verzorging
Bij een wedstrijd in de hitte wordt verzorging nog belangrijker dan normaal. De organisatie van het Maasdijkevenement had dat goed voor elkaar: genoeg waterposten en regelmatige aanvulpunten. Maar wat het verschil maakte, waren de omwonenden. Mensen die hun tuinsproeiers op het pad richtten, zodat de lopers even konden afkoelen. Mensen die emmers water en extra bekers klaarzetten. Dat soort spontane hulp maakt een wedstrijd. Het laat zien dat de gemeenschap achter het evenement staat.
Helaas was het voor Peter niet genoeg. Na 34 kilometer moest hij stoppen. Zijn lichaam gaf aan dat het genoeg was. Dat is een moeilijke beslissing, maar ook een wijze. Bij extreme hitte is het beter om te stoppen dan om door te gaan tot het fout gaat. Peter weet dat. En wij respecteren hem erom.
Meerdere sporten, een groep
Wat dit evenement laat zien, is dat Loopgroep Grave meer is dan alleen hardlopen. Ja, we zijn een hardloopgroep. Maar onze leden zijn sportief op allerlei manieren. Wilma en Madelon deden een triatlon. Anderen fietsen, zwemmen, wandelen of schaatsen. Die breedte maakt onze groep sterker. Je leert van elkaar, je inspireert elkaar en je daagt elkaar uit om iets nieuws te proberen.
En dat hoeft niet altijd een triatlon te zijn. Het kan ook een wandeltocht zijn, een fietstocht of een andere sportieve uitdaging. Het punt is: je doet het samen. Met mensen die je kennen, die je aanmoedigen en die achteraf samen met je een wijntje drinken op het succes.
De Loopgroep is megatrots op alle deelnemers van het Maasdijkevenement. Op de triatletes, de marathonlopers en op Guus de held aan de zijlijn. Jullie hebben laten zien wat sport kan zijn: leuk, zwaar, warm en memorabel.
De triatlon: een andere uitdaging
Zwemmen, fietsen, hardlopen. Drie sporten in een. De triatlon is voor veel hardlopers een logische volgende stap. Je kunt al hardlopen, en de meeste mensen kunnen een beetje zwemmen en fietsen. De combinatie is de uitdaging.
Voor Wilma en Madelon was het een avontuur. Ze hadden geen triatlon-achtergrond, geen speciaal materiaal en geen maandenlang trainingsschema. Ze hadden een idee, een inschrijving en de moed om het gewoon te doen. En dat is bewonderenswaardig. Want het is makkelijk om te zeggen: dat wil ik wel eens proberen. Het is moeilijker om het daadwerkelijk te doen.
De 1/8e triatlon is een goede instap. De afstanden zijn behapbaar: 500 meter zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer hardlopen. Je hoeft er geen topsporter voor te zijn. Je moet alleen bereid zijn om het te proberen. En als je het eenmaal hebt gedaan, wil je waarschijnlijk meer. Zo werkt dat met sport. Je grenzen verleggen is leuk.
Warmte en sport: waar ligt de grens?
De vraag die Peters uitval oproept, is: waar ligt de grens? Wanneer is het te warm om te sporten? Er is geen eenduidig antwoord op die vraag. Het hangt af van je conditie, je gewenning aan hitte, je hydratatie en je ervaring. Maar als algemene richtlijn geldt: boven de 30 graden moet je extra voorzichtig zijn. Boven de 35 graden wordt het gevaarlijk.
Bij het Maasdijkevenement was het ruim boven de 30 graden. Voor Wouter was dat geen probleem: hij is gewend aan extreme omstandigheden en kent zijn lichaam door en door. Voor Peter was het te veel. En daar is niks mis mee. Stoppen is soms de moedigste beslissing die je kunt nemen. Het getuigt van wijsheid, niet van zwakte.
Sport als verbinder in de regio
Het Maasdijkevenement is een mooi voorbeeld van hoe sport mensen uit verschillende dorpen en steden samenbrengt. Lopers uit Grave, zwemmers uit Oss, fietsers uit Ravenstein -- ze komen allemaal samen bij dit multisportevenement. En daarna drinken ze samen een biertje (of een wijntje, in het geval van Wilma en Madelon) en delen ze hun verhalen. Dat is de kracht van regionale sport: het doorbreekt de grenzen van je eigen dorp en verbindt je met mensen die je anders nooit zou ontmoeten.
Van koffie en gebak naar triatlon
Het verhaal van Wilma en Madelon bewijst dat de grootste avonturen beginnen met de kleinste beslissingen. Een opmerking bij de koffie, een spontane inschrijving en een paar maanden later sta je in je zwemkleding aan de rand van een haven in Oss. Dat is de magie van sport. En dat is de magie van een loopgroep die je stimuleert om dingen te proberen die je anders nooit zou doen. De Loopgroep is niet alleen een plek om te trainen. Het is een plek om te durven.
