Op 2 november was Loopgroep Grave weer goed vertegenwoordigd bij de jaarlijkse natuurwerkdag. Negen lopers staken de handen uit de mouwen om het bos op te frissen.
Wat er gedaan werd
Met 17 vrijwilligers in totaal is er hard gewerkt. Het doel: de dominantie van invasieve exoten doorbreken door de veerkracht van het ecosysteem te versterken. Klinkt ingewikkeld? Bij de grote speeltuin in het bos staat een bord met meer uitleg.
Het is namelijk ons bos. Elke week lopen we erdoorheen. Dus iets terugdoen voelt logisch.
Het Gasselse bos: ons wekelijkse trainingsgebied
Het Gasselse bos is meer dan een verzameling bomen. Het is het hart van onze trainingsroutes. Elke zondagochtend en woensdagochtend vertrekken we bij de Molen in Gassel en lopen we het bos in. De paden zijn gevarieerd -- breed en verhard op sommige stukken, smal en zanderig op andere. Er zijn heuveltjes, dalen, open plekken met heide, en dichte stukken waar het bladerdak zo dicht is dat je zelfs op een regenachtige dag bijna droog blijft.
Het bos grenst aan Escharen. Dat betekent dat je vanuit Gassel eindeloos kunt rennen zonder twee keer hetzelfde stuk te lopen. Nou ja, bijna eindeloos. Na 20 kilometer kom je vanzelf weer bij de Molen uit. Maar dat is juist het mooie: je kunt routes van 5 tot 20 kilometer samenstellen die allemaal door mooi natuurgebied gaan. En elke route voelt anders, afhankelijk van het seizoen, het weer en het pad dat je kiest.
Voor de leden van Loopgroep Grave is het Gasselse bos als een tweede thuis. Je kent elke bocht, elke wortel, elke plas die er na regen staat. Je weet waar de reeën grazen in de schemering. Je weet waar de specht zit in het voorjaar. En je weet waar die ene modderige plek is die je beter kunt omzeilen. Tenzij het net heeft geregend, want dan is omzeilen zinloos.
Invasieve exoten: waarom dit werk nodig is
Invasieve exoten zijn planten en dieren die oorspronkelijk niet in Nederland thuishoren en die de inheemse natuur verdringen. In het Gasselse bos gaat het vooral om bepaalde struiken en planten die zo snel groeien dat ze de ruimte innemen van de oorspronkelijke vegetatie. De vogelkers is daar een goed voorbeeld van. Mooi om te zien in het voorjaar, maar meedogenloos in zijn groeitempo. Voordat je het weet, is een open plek in het bos volledig overwoekerd.
De natuurwerkdag is bedoeld om dat tij te keren. Niet met pesticiden of zware machines, maar met mensenhanden. We snoeien, zagen, sjouwen en stapelen. Het is fysiek werk. Je armen voelen het de volgende dag, en je rug ook. Maar het resultaat is direct zichtbaar. Waar 's ochtends een ondoordringbare strook struikgewas stond, is 's middags een open plek waar licht bij de bosbodem kan komen. En waar licht is, groeit nieuw leven.
Negen lopers uit Grave
Dat negen leden van Loopgroep Grave hun vrije zaterdag opofferen om in het bos te werken, zegt iets over onze club. We zijn niet alleen hardlopers. We zijn ook mensen die om hun omgeving geven. Die bossen rond Grave en Gassel zijn niet vanzelfsprekend. Ze hebben onderhoud nodig. En wie kan dat beter doen dan de mensen die er elke week doorheen rennen?
De werkdag begon om 9 uur bij de Molen. Vertrouwd terrein voor ons. Maar in plaats van hardloopschoenen droegen we werkhandschoenen. In plaats van een sporthorloge hadden we een snoeischaar. Het was even wennen, maar na een kwartiertje was iedereen aan de slag. Sommigen zaagden dikke takken, anderen sleepten het snoeiafval naar de stapels. En tussendoor werd er gekletst, gelachen en koffie gedronken. Want zelfs tijdens een werkdag is de loopgroep een sociale club.
Samenwerking met de Bosgroep Gassel
De natuurwerkdag wordt georganiseerd door de Bosgroep Gassel, een groep lokale vrijwilligers die zich inzet voor het behoud van het bos. Ze doen dit al jaren, en ze doen het goed. Er is altijd een duidelijk plan: welke gebieden worden aangepakt, welke planten moeten weg, en hoe het afval wordt verwerkt. Er is gereedschap, er zijn instructies, en er is koffie met iets lekkers.
De samenwerking tussen Loopgroep Grave en de Bosgroep is logisch. Wij gebruiken het bos elke week. Zij onderhouden het. Door samen te werken, zorgen we ervoor dat het bos gezond blijft en dat de paden begaanbaar blijven. Het is een win-win: wij geven iets terug, en de Bosgroep krijgt extra handen.
Lunch als beloning
Na afloop was er een welverdiende lunch voor alle vrijwilligers. Broodjes, soep, en koffie. Na drie uur zagen en sjouwen smaakt alles lekker. We zaten met z'n allen buiten bij de Molen, in de herfstzon, en genoten van het idee dat we iets nuttigs hadden gedaan.
Bedankt aan iedereen die er was. En aan iedereen die er niet was: volgend jaar weer? De natuur in het Land van Cuijk kan alle hulp gebruiken. En eerlijk gezegd is het best leuk. Zeker als de koffie goed is.
