Misschien heb je het al gezien: er hangt sinds kort een AED bij onze molen in Gassel.
Hoe dat zo gekomen is? Loopgroep Grave merkte al langer dat het bos flink gebruikt wordt -- wandelaars, fietsers, hardlopers -- maar dat er in de wijde omgeving nergens een AED te vinden was. Paul Willems nam contact op met verschillende organisaties. De Hartstichting stelde uiteindelijk een AED beschikbaar. En Peter Verharen? Die bood aan om het apparaat bij de molen te laten installeren en stelt de stroom ervoor beschikbaar.
Een paar weken later hing-ie er.
Wat doet een AED?
Een AED (Automatische Externe Defibrillator) kan via een elektrische schok het hartritme herstellen. Het apparaat geeft zelf duidelijke instructies. Het mag door iedereen gebruikt worden en geeft alleen een schok als de sensoren meten dat het nodig is.
Maar toch: oefenen helpt. Dan weet je wat je moet doen als het erop aankomt. Daarom organiseert Loopgroep Grave samen met het St. Jansgilde in Gassel een reanimatiecursus voor zo'n 45 mensen.
Hieronder een mooie foto van Matt Gerrits.
Waarom een AED bij de molen?
De molen in Gassel is het vertrekpunt van Loopgroep Grave. Elke zondag, elke woensdag, elke donderdagavond verzamelen zich hier tientallen hardlopers en fitwandelaars. Maar de molen is niet alleen van ons. Het bos rondom Gassel wordt gebruikt door wandelaars, fietsers, mountainbikers, hondenbezitters -- eigenlijk iedereen die graag buiten is in het Land van Cuijk.
Dat is mooi. Maar het betekent ook dat er op elk willekeurig moment mensen in de buurt van de molen zijn die zich inspannen. En hoewel niemand graag aan noodsituaties denkt, is de realiteit dat een hartstilstand overal kan voorkomen. Bij jong en oud. Bij fit en minder fit. Op de meest onverwachte momenten, zonder waarschuwing.
Het probleem was duidelijk: er hing nergens in de directe omgeving een AED. De dichtstbijzijnde hing ver weg, misschien bij een sportclub in Grave of Cuijk. En bij een hartstilstand telt elke seconde. Letterlijk elke seconde. Elke minuut zonder reanimatie en defibrillatie verkleint de overlevingskans met zo'n tien procent. Na tien minuten zonder ingrijpen is de kans op overleven bijna nihil. Dat wist Paul Willems. En dat dreef hem om er iets aan te doen.
Het verhaal achter de AED
Paul nam contact op met de Hartstichting. Die bleek bereid om een AED te sponsoren, op voorwaarde dat er een geschikte locatie was met stroomvoorziening (een AED moet op temperatuur gehouden worden, dus een buitenkast met verwarming is nodig) en dat er mensen in de buurt waren die wisten hoe het apparaat werkte.
Die locatie was er: de molen. En Peter Verharen, die de molen beheert, zei meteen ja. Hij regelde de installatie en stelt de stroom beschikbaar. Geen gedoe, geen eindeloze vergaderingen, geen bureaucratische rompslomp. Iemand ziet een probleem, een ander biedt een oplossing en samen regelen ze het. Zo gaat dat in een kleine gemeenschap als Gassel. Zo zou het overal moeten gaan.
Dat is het mooie aan het leven in deze streek. Mensen kennen elkaar. Mensen helpen elkaar. Of het nu gaat om het onderhoud van de bospaden, het organiseren van een reanimatiecursus of het installeren van een AED -- er zijn altijd mensen die opstaan en zeggen: dat fiksen we. Zonder er iets voor terug te verwachten.
Hoe werkt een AED precies?
Een AED is ontworpen om door iedereen gebruikt te kunnen worden, ook zonder medische opleiding. Dat is het mooie eraan. Als je het apparaat opent, geeft het stap voor stap gesproken instructies in het Nederlands. Duidelijk, rustig, stap voor stap.
Je plakt twee elektroden op de borst van het slachtoffer (op de verpakking staat precies waar). De AED analyseert vervolgens het hartritme. Dat duurt een paar seconden. In die seconden doet de technologie z'n werk -- het apparaat meet of het hart een shockbaar ritme heeft.
Is er sprake van een shockbaar ritme (zoals ventrikelfibrilleren)? Dan zegt de AED dat je op de knop moet drukken om een schok te geven. Is het ritme niet shockbaar? Dan geeft de AED geen schok. Je kunt dus nooit per ongeluk iemand een schok geven die het niet nodig heeft. Die angst -- "wat als ik iets fout doe?" -- hoef je niet te hebben. Het apparaat beslist voor je.
Na de schok (of als er geen schok nodig is) vertelt de AED je om door te gaan met reanimatie. Dat betekent: 30 keer drukken op de borst, 2 keer beademen, en zo door totdat de ambulance er is. De AED geeft een pieptoon op het juiste tempo, zodat je weet hoe snel je moet drukken.
De reanimatiecursus in Gassel
Om de drempel nog verder te verlagen organiseert Loopgroep Grave samen met het St. Jansgilde in Gassel een reanimatiecursus. Tijdens zo'n cursus oefen je op een pop. Je leert hoe je reanimatie uitvoert (het is zwaarder dan je denkt -- na twee minuten drukken doen je armen al pijn), hoe je de AED gebruikt en hoe je omgaat met de stress van een noodsituatie.
Want die stress is reëel. Als iemand naast je in elkaar zakt, gaat je hart tekeer. Je handen trillen. Je hoofd is leeg. Precies daarom oefen je: zodat je in dat moment niet bevriest maar handelt. Zodat je weet wat je moet doen zonder na te hoeven denken. Dat oefenen kan het verschil maken tussen leven en dood. Dat is geen overdrijving.
De cursus is voor zo'n 45 deelnemers. Niet alleen leden van Loopgroep Grave, maar ook inwoners van Gassel, Grave, Escharen en omgeving. Want de AED is er voor iedereen die langs de molen komt. Hoe meer mensen weten hoe ze hem moeten gebruiken, hoe groter de kans dat iemand in nood op tijd geholpen wordt.
Heb je interesse in de cursus? Meld je aan via info@loopgroepgrave.nl of spreek een van de organisatieleden aan tijdens een training bij de molen. Er is beperkt plek, dus wacht niet te lang.
AED-netwerk in het Land van Cuijk
De AED bij de Gasselse molen is onderdeel van een groter netwerk. In Grave, Cuijk, Escharen en de rest van het Land van Cuijk hangen op diverse plekken AED's. Bij sportclubs, bij winkels, bij openbare gebouwen, bij scholen. Ze zijn geregistreerd in het landelijke AED-netwerk, zodat de meldkamer bij een 112-melding direct kan aangeven waar de dichtstbijzijnde AED hangt en of er opgeleide burgerhulpverleners in de buurt zijn.
Maar er zijn nog steeds blinde vlekken. Plekken waar mensen sporten of recreëren zonder dat er een AED in de buurt hangt. Het bos rond Gassel was zo'n blinde vlek. Die is nu gedicht. En daar zijn we trots op.
Dank aan de betrokkenen
Dit soort initiatieven komen niet vanzelf tot stand. Het begint met iemand die een probleem signaleert en er niet over klaagt maar er iets aan doet. In dit geval Paul Willems. Dan is er een organisatie die de middelen biedt: de Hartstichting. En dan is er iemand die de praktische kant regelt: Peter Verharen, met de installatie en de stroom.
Matt Gerrits verdient ook een vermelding voor de mooie foto die het geheel vastlegt voor op de site.
Dit is waar een loopgroep meer wordt dan alleen een groep mensen die samen hardlopen. Dit is zorgen voor je omgeving. Voor je medelopers, voor de wandelaars, voor iedereen die het bos gebruikt.
Tips voor noodsituaties
Tot slot: een paar praktische tips voor als je ooit in een situatie terechtkomt waarin je de AED nodig hebt.
- Bel 112. Altijd als eerste. De meldkamer stuurt een ambulance en kan je via de telefoon begeleiden.
- Start met reanimatie. Druk hard en snel midden op de borst. Minimaal 100 keer per minuut. Het liedje "Stayin' Alive" van de Bee Gees heeft precies het juiste tempo.
- Stuur iemand naar de AED. Ga zelf door met reanimatie terwijl een ander de AED haalt.
- Volg de instructies. De AED vertelt je wat je moet doen.
- Stop niet. Ga door tot de ambulance er is. Wissel af met anderen als je moe wordt.
Hopelijk hoef je deze tips nooit te gebruiken. Maar als het zover komt, ben je blij dat je ze kent.
De molen als hart van Loopgroep Grave
De molen in Gassel is meer dan een verzamelplek. Het is het hart van Loopgroep Grave. Hier begint elke training en hier eindigt elke training. Hier worden verhalen gedeeld, blessures besproken, wedstrijdplannen gesmeed. Hier drinken we koffie na de jaarafsluiting en hier staan we met chocolademelk na de Eindewinterloop 2026.
En nu hangt er een AED. Een klein kastje aan de muur dat hopelijk nooit gebruikt hoeft te worden. Maar als het nodig is, kan het een leven redden. Dat is de waarde van dit initiatief. Het gaat niet om het apparaat zelf, maar om wat het vertegenwoordigt: een gemeenschap die voor elkaar zorgt.
Paul, Peter, de Hartstichting, het St. Jansgilde, Matt en alle anderen die hebben bijgedragen -- bedankt. Namens Loopgroep Grave en namens iedereen die het bos rond Gassel gebruikt. Dit maakt onze omgeving een stukje veiliger. En dat is iets om trots op te zijn.
De AED hangt bij de molen. Onthoud het. En mocht je nog niet weten hoe reanimatie werkt: schrijf je in voor de cursus. Het kost je een paar uur. Het kan iemand z'n leven redden.
